~ Gjovik, Noorwegen naar Stavern, Noorwegen ~
We hebben lekker rustig aan gedaan in de ochtend, zijn daarna onze wasjes gaan draaien en kwamen er ook nog achter dat er een vaatwasser stond om te gebruiken. Toch wel fijn zo’n 4-sterren camping. We besluiten om het uit te gaan proberen. We lopen terug om de was van mam te halen, stoppen daarna onze was in de droger en helaas is iemand ons voor bij de vaatwasser. Balen, toch maar met de hand. Voordat Larissa de emmer afwas had uitgepakt, was de vaatwasser al klaar van de persoon voor ons. Haha dan wachten we toch maar heel even dat hij klaar is met uitpakken, want hier kunnen wij niet tegenop om met de hand af te wassen. De vaatwasser heeft namelijk een 1 en 2 minuten programma.
Uiteindelijk ging de wind wat liggen en konden we eindelijk met onze kajak het water op. Eerst Larissa samen met Laika, maar die kwam al snel terug, vanwege de golfslag en was al helemaal nat geworden van de peddels. Later in de middag ging de wind weer liggen en zijn we met z’n tweetjes gegaan. Wat heerlijk om weer even op het water te zijn en te genieten van de rust. Moeders zit lekker bij de camper een boek te lezen.
Later in de middag en begin van de avond zijn veel vaste mensen die op de camping verblijven al aan het inpakken en ook de veel campers vertrekken. De schoolvakantie is een Noorwegen ook al bijna voorbij.
Het was zondag op maandagnacht een erg onrustige nacht. Veel regen en veel wind. Larissa er midden in de nacht nog uit, omdat de dakramen aan het lekken waren. Het was ook niet echt een heel klein beetje. Ook het dekbed en het matras helemaal nat. Hier kwam ik pas achter op het moment dat ik er wakker van werd dat het bij mijn benen helemaal klam en vochtig raakten. Blijkbaar wisten die andere mensen al dat deze regen eraan zat te komen, want maandagochtend was de hele camping doodstil en leeggelopen.
Ik kom mijn bed uit, neem een slokje van mijn koffie en steek mijn peukje op. In één keer een flinke windvlaag. Ik kijk uit mijn zijraam en zie de tent van moeders niet. Heeft ze die al opgeruimd? Of is die nu weggevlogen? Ik stap de camper uit en zie aan de overkant van het water de tent van moeders in het water drijven. Haha, dus toch weggevlogen. Moeders gaat samen met de hond, tja hoe zal ik het noemen, snelwandelen? of is dit haar rennen?, naar de overkant om haar tentje te redden. Ik trek snel schoenen aan, pak mijn peukje en ga haar helpen. De tent hebben we kunnen redden, behalve haar shag, die was zeiknat. Zelfs zware shag is niet zwaar genoeg om een tent op de plek te houden. Weer een heerlijke gebeurtenis om de ochtend te beginnen.
De tent hebben we opgevouwen en weer in de auto gestopt. De camper weer voorbereid voor vertrek. Nog even het chemisch toilet geleegd, watertank aangevuld en vuil water weg laten lopen. Op naar de garage om de accu door te laten meten.
We hebben ontzettend veel regen onderweg, maar vinden uiteindelijk de auto garage en ze zijn heel erg behulpzaam om direct even naar de camper te kijken. Een luie accu, dus ik besluit in de shop ernaast een nieuwe accu te kopen en een accu booster. De nieuwe accu word er ook direct voor ons ingezet. Super!
Het duurt wat langer dan verwacht, ze hebben namelijk iets verder gekeken, maar blijkt dat het niet de accu is, maar de krukassensor. De accu kan ik weer terug brengen en ik krijg netjes mijn geld terug. Helaas hebben zijn geen krukassensor en kunnen mij ook niet vertellen waar ik er één kan halen. Ze leggen me wel uit dat ook wij zonder een goed werkende krukassensor terug kunnen komen naar Nederland. Conclusie: Lang rijden, lang stoppen. De motor moet namelijk weer volledig afgekoeld zijn voordat die weer kan starten. Dit moet lukken!
We kiezen er daarom voor om dan maar meteen door te rijden naar Larvik, waar morgenavond onze boot gaat vertrekken. Tijd zat om tussendoor de motor af te laten koelen. Onderweg zien we door de vele regen al flinke plassen op de snelweg ontstaan en veel water van de bergen af stromen. Larissa krijgt een alert op haar telefoon binnen met de waarschuwing voor noodweer. Ik kijk nog even op mijn telefoon en zie dat ik een sms heb ontvangen. Je geloofd het niet, onze boot is geannuleerd door de slechte weersomstandigheden en is verzet naar donderdagavond. Eindelijk verlost van het camper probleem, wat we blijkbaar ingeruild hebben voor een noodweer probleem. Nadat we aangekomen zijn bij de camping in Stavern, krijgt Larissa nog een berichtje binnen van een collega met de vraag of het bij ons ook zo’n slecht weer is. Blijkbaar kamt onder andere heel Noorwegen met storm ´Hans´, waar wij tot die tijd niks van afwisten. Achteraf best wel logisch dat de snelwegen rustig waren en de mensen allemaal van de camping waren verdwenen. We drinken er nog maar een extra borrel op en wachten wel af wanneer we thuis gaan komen. Want niet alleen in Noorwegen is het slecht, ook Denemarken kamt met deze weersomstandigheden.
