~ Luster, Noorwegen naar Otta, Noorwegen ~
Heerlijk uitgeslapen en rustig aan gedaan deze ochtend. Met nog onzekerheid betreft de camper toch vertrokken naar Otta. De enorme berg op 12.000 meter hoogte moesten we natuurlijk ook nog afdalen. De rit was wat twijfelachtig qua rijstijl, maar verliep goed. We besluiten in Lom een tussenstop te maken om nog even koelvloeistof als reserve te halen. Je geloofd het niet, maar deze dag zijn wij niet verder gekomen dan de parkeerplaats van de Esso. Ik vertel je even hoe dit ging. Wij komen aan bij de Esso, parkeren de camper bij het tanken. Ik zet de motor uit en loop naar binnen om koelvloeistof te halen. Kom terug bij de camper, ik start de camper en zet hem nog geen 5 meter rechtdoor op de parkeerplaats bij de Esso. We gaan nog even een rondje wandelen, komen terug om onze reis te vervolgen naar Otta en de camper start niet. Pardon?! Doe normaal!
We blijven rustig, checken nogmaals alle vloeistoffen en beginnen maar weer met bellen naar de verzekering. Ook dit ga je niet geloven. Deze dag hebben we 3 keer 2 uur in de wacht gestaan. Bij de derde keer kwamen we erachter dat automatisch de verbinding verbroken word na 2 uur bellen. Wat een top pechhulp service kun je wel zeggen. Tussendoor zijn we bij een restaurantje aan de overkant van de Esso maar wat gaan eten. Voor vandaag zijn we er even helemaal klaar mee en morgen zien we wel weer verder.
Mams verblijft dit keer weer alleen met haar tentje op een camping.
En hoe Laris dit allemaal verwerkt?
Om 08.00 uur weer de wekker gezet om maar weer een poging te doen om te gaan bellen met de verzekering. En na weer bijna twee uur in de wacht gestaan te hebben, kreeg ik zowaar iemand aan de telefoon. Een hele slechte verbinding, slecht verstaanbaar, maar uiteindelijk kregen we weer dezelfde hulp als nog geen week geleden. Aangezien het de vorige keer ook al misging met het doorkomen van de melding, heb ik dit extra aangegeven, zodat we niet nog meer dagen staan te wachten op iets wat niet gaat komen. Hij verzekerd me dat het allemaal goed doorkomt en ik kan niet anders dan daar maar van uitgaan. Na 3,5 uur wachten nog steeds helemaal niks vernomen, dus besluit ik weer te gaan bellen en dat met maar liefst 22 wachtende voor me. Hopelijk redden we dit binnen die twee uur. Op het nippertje komen we er weer doorheen en wat blijkt… de melding was nooit aangemaakt en dus ook niet aangekomen. Volgens hen ontbraken er nog wat gegevens. Blijkbaar hadden ze de dossiers niet aan elkaar gekoppeld. Uiteindelijk werd alles in gang gezet en binnen 1,5 uur zou er iemand bij ons zijn. We besluiten nog even het dorpje in te gaan en worden al vrij snel gebeld dat de hulp er al is. Snel terug gegaan naar de camper, de man zet een startaccu erop en ja hoor de camper doet het weer. Vol verbazing hebben we staan kijken, want hoe kan in godsnaam die accu niet in orde zijn. We laten de motor draaien, ruimen onze spullen in, zoeken een fiat camper garage op onze route en besluiten meteen te gaan rijden. Een mooie camping opgezocht in Gjovik, waar we ook veilig zijn aangekomen. Maandag kunnen we naar de camper garage, dus hier gaan we heerlijk twee nachten staan. Even niks, onze wasjes draaien, afwas bijwerken en camper opruimen.
