Deze ochtend zijn we begonnen met de blog van gisteren schrijven en een lekker broodje. De temperaturen rond de 30 graden moeten wij nog aan wennen, maar Suus neemt het ervan. Lekker zonnen en froeten in het zand.
Via de Bolt app gaan we een taxi bestellen naar de stad. De eerste chauffeur wilt ons niet meenemen vanwege de honden, de tweede gelukkig wel! Wat is Laika een drama queen… plus wij hadden geen plan van te voren bedacht over hoe die honden de taxi in te nemen. Suus gaat meteen netjes op de grond liggen en Laika springt op Suus, daarna springt ze half naar voren bij de taxichauffeur om vervolgens terug in het gareel getrokken te worden door ons. De angst en het hijgen is de hele rit gebleven. Maar goed, dit is altijd nog beter dan met een muilkorf voor een half uur met openbaar vervoer.
Kijk eens hoe ‘’gelukkig’’ ze is!
De taxichauffeur dacht waarschijnlijk tijd is geld, want we scheurden via de buitenring van Wenen door en waren blij toen we aankwamen bij onze bestemming die we hem hadden doorgegeven.
Hundertwasserhaus
Na een klein stukje gestruind te hebben door de straten, komen we aan in het centrum van Wenen. Het eerste beste tentje wat er rustig genoeg uit zag zijn we gaan zitten voor een welverdiend drankje. Lekker om hier de middag mee te beginnen, een spritz.
Goed, tijd om nu wat te gaan doen, want deze spritz stijgt al een beetje naar ons hoofd. We geven de warmte maar de schuld hihi. We zijn lekker de stad doorgelopen, met hier en daar een zijstraatje voor de hondjes. Het is vanzelfsprekend druk. Maar wat een prachtige gebouwen hebben we gezien.
En mocht je zoals ons even over het hoofd zien waar Die Wiener Staatsoper is. Dan loop je denk ik er al tegenaan of omheen. Haha dat gebouw is enorm!
Inmiddels hebben we alweer een drankje verdient en daarna op naar de Naschmarkt. Aangeschreven als een markt, ook inpandig, tussen twee hoofdwegen van de stad in. Grappig! Wij gaan op onderzoek uit. Helaas, geen foto, we waren namelijk een beetje teleurgesteld. Wellicht had het te maken met de warmte in combinatie met de hondjes. Bij het voorbijlopen van de eerste twee kraampjes begint er een Aziaat in het Oostenrijks naar me te schreeuwen om wat te verkopen. Vervelend, want hier heb ik echt een hekel aan. Gelukkig was dit ook de enige die zo deed. Het was erg krap, veel mini restaurantjes en we besloten al snel dat dit niet echt ons ding is en keren om. Op de terugweg een heel erg vriendelijke vrouw van een winkeltje die helemaal weg was van de hondjes en ze maar wilden blijven voeren met hondenkoekjes. Wat ontzettend lief en aardig!
We gaan opzoek naar een eettentje, het barst ervan, maar wij zijn stiekem toch ook wel kieskeurig. Niet te druk, niet te rustig, niet te goedkoop, niet te duur, wel lekker eten, maar geen ordinaire schnitzel. Tja, wat een luxeprobleem ook eigenlijk. Uiteindelijk belanden we bij het tentje die Tess als vooraf gezien had voor de beste Kaiserschmarrn in Wenen. Ik had geen idee wat het was, maar Tess zei iets van pannenkoeken. Dat lust iedereen en kun je niets van vinden.
Maar zie hier de foto’s, wat hebben wij hier heerlijk gegeten! Zowel hartige als zoete pannenkoeken. Al zijn de pannenkoeken of KaiserSchmarrn zoals ze het noemen, toch echt wel anders dan de pannenkoekenhuizen in Nederland.
Na onze lekkere maaltijd zijn we voldaan en helemaal klaar om weer de Bolt taxi naar de camping terug te nemen. Deze keer iets beter voorbereid met in en uit stappen van de honden. Toch moeten we dit nog vaker gaan oefenen. Terug bij de camping nog even lekker af douchen en lekker ons bedje in!
