Vanochtend hadden we het zwaar. We konden beiden slecht onze slaap vatten vanwege de warmte en vanaf de vroege ochtenduurtjes gaan de kerkklokken hier al luiden. Pittig…
Maar we gaan vandaag rijden naar Pula. Een rit van 4 uur en 40 minuten. Let’s Go!
Onderweg hebben we prachtige uitzichten en welgeteld 1 file te pakken. Een auto-ongeluk en de tijd begint op te lopen. We staan 5 minuten stil op de snelweg, maar mogen daarna alweer gaan rijden. Vreemd… Tess haar telefoon in de aanslag, mochten we een ramptoerist uit mogen hangen. Maar helaas, wederom niks te zien en geen spoor te bekennen.
Tunnel in en tunnel uit, bijna om gek van te worden, maar elke keer als je er weer uitrijd weer een compleet andere view. Toch wel leuk. Er is alleen 1 vrouw in een klein rot autootje die me het leven zuur maakt. Ze haalt me in en in een tunnel neemt ze flink gas terug en gaat ze ook nog eens helemaal links rijden op haar rechter baan. Wat enorm vervelend. En mijn humeur was al op de proef gesteld, want bij het invoegen vanaf een parkeerhaven word er kei lang agressief naar me getoeterd, terwijl de man alle tijd en ruimte had om een baantje op te schuiven. Deze rit zit niet mee…
Nog een klein uurtje op de klok, dus we besluiten om nog 1 stopje te maken. We gaan eraf, krijgen een enorme route langs de snelweg, eronder door om vervolgens aan de andere kant uit te komen bij een tankstation. Eerst even de hondjes uitlaten. Dit komt al vrij snel tot een abrupt einde, want Suus heeft iets aan d’r pootje. Hoe je dat weet? Suus kan nogal duidelijk dramatisch aangeven wat er aan de hand is. We kunnen niet zo snel vinden wat er precies aan de hand is, dus al liggend op d’r rugje en haar pootje helemaal opgetrokken, nemen we d’r mee terug naar de camper. Hier kunnen we in de schaduw er beter naar kijken. 1 van haar nageltjes is erg lang, misschien is dit het, dus ik knip het af. Toch geeft ze duidelijk aan dat er nog iets is. Tess gaat nog een keer kijken tussen haar kussentjes en trekt er vervolgens een enorme houten naald uit. Dat moet inderdaad goed zeer gedaan hebben. Al snel begint Suus uitgebreid haar pootje schoon te likken en hopelijk knapt ze snel op.
Waarom we eigenlijk bij het tankstation waren? Een lekker broodje halen. Tess heeft nog een grote panini kip gehaald en die hebben we onderweg lekker opgepeuzeld met een verse jus d’orange – maracuja erbij.
We hebben het weer gered, aangekomen bij Camping Arena Stoja in Pula. Eventjes inchecken. Nou, laat eventjes maar achterwegen, want er staat zeker 10 man in de rij en de 3 receptiemedewerkers doen hun best, maar deze gasten zitten niet mee!
3 Duitsers die er in het Engels niets van snappen, maar ook niet overgaan naar het Duits, de vrouw achter me staat enorm in mijn aura en in mijn nek te hijgen en kruipt nog net niet voor. Daarna komt er een vrouw binnen, skipt de hele rij, dringt wel voor, want ze wilt alleen maar betalen. Wat een poep allemaal.. Wat denkt ze dat al die andere mensen willen? Die willen toch ook alleen maar even….
Eindelijk aan de beurt. Even snel een papiertje invullen, documenten achterlaten en we krijgen plek 260 toegewezen. Helemaal prima, als het maar aan het water is waar we voor betaald hebben, mijn geduld is op aan het raken. Op naar ons plekje!
Naar wat rij skills en wat gekibbel staan we met een fantastisch uitzicht. Wel wat druk met mensen in het water, schreeuwende kinderen en een waterski attractie rechts, maar ach als je dat weglaat is het mooi.
Nog even het chemisch toilet legen, want die stank is de hele 4,5 uur rit alleen maar constant mijn neus in gevlogen. En 3 uur later is Tess klaar met het eten, een kleine keuken is niet ideaal. Maar… dan heb je ook heerlijke eigen gemaakte bruschetta, salades en pita burger met spek en kaas. Klagen hoeven we zeker niet!
Straks nog even een spelletje en de rest van de dagen uitstippelen. Hopelijk kan ik jullie morgen trakteren op een prachtige foto van met welk uitzicht wij wakker worden!
