17 september
van Canillo, Andorra naar Ax-les-Thermes, Andorra
Helaas, de ‘Telecabina ‘ is geopend en deze stoere meid (uhum) heeft beloofd om dan mee naar boven te gaan. Goh wat scheet ik in mijn broek. Wat ook mee zat was dat er maar één caissière was, wat voor een enorm lange rij zorgde en ook wij erg lang moesten wachten. Ik had hierdoor nog meer de tijd om nog meer in mijn broek te schijten voor wat er komen ging. Yes, wij hebben er zin in! Alles voor het uitzicht!
Goed, uiteindelijk een ‘Basic Pass ‘ gekocht om in de ‘Telecabina ‘ te mogen. Eerst 5 etages omhoog, gelukkig wel met een roltrap, om vervolgens aan te komen bij het instappunt. Geen weg meer terug. Larissa helemaal zelfverzekerd over wat er komen gaat. Ik natuurlijk geen flauw idee. Voor iemand die voor een eerste keer zo ’n bakje in moet, is het toch al sowieso niet rustgevend dat je dat bakje in moet terwijl die beweegt en dat als je er eenmaal in zit moet hopen dat die deurtjes op tijd dicht gaan, voordat je ik weet niet hoeveel meter boven de grond zweeft. Nu al fantastisch dit haha.
Eenmaal boven de grond zwevend en kijkend naar de bergtoppen, moet ik toegeven dat het (in eerste instantie) best wel meevalt. Ik zit rustig en kan weliswaar genieten van het uitzicht. Tot het moment waarbij de katrollen van de ’telecabina ‘ de katrollen van de kabel samenkomen. Dat bakje begint enorm te schudden en daar ging mijn innerlijk rust. Ik begin enorm te zweten en ook nog te huilen, hallo hoogtevrees. Nu ik dit gehad heb, kan deze reis niet meer enger of erger worden. Let ’s finish this!
Eindelijk het eindpunt van deze ’telecabina ‘ in zicht. We hebben het gered! We stappen uit en het blijkt één groot baby/kinder pretpark te zijn. Oke, een tegenvaller voor die 20 euro per persoon die we betaald hebben. Maar even serieus, wat een uitzicht en in dat opzicht onbetaalbaar.
We hebben twee uur rond gewandeld en van dit prachtige uitzicht genoten. Daarna terug naar beneden, overigens weer met de ’telecabina ‘, maar nu wist ik wat er komen ging. Een rustige reis naar beneden dit keer. Gelukkig!
Terug lopend naar de camping besloten om toch weer verder te gaan rijden. Voordat we Andorra verlaten gaan we nog even tanken en inkopen doen bij El Pas de la Casa.
Bij aankomst één grote mierenhoop van mensen. Sjouwend met van alles, alsof het er gratis werd weggegeven. Wat gebeurd hier?! Toen we eenmaal de prijzen zagen en dat met enorme verpakkingen van eten, drinken, wasmiddel etc., snapten we die gekte. Het werd ook bijna zo goed als gratis weggegeven. Zie hierbij een kleine sneakpeak van onze aanwinst.
Na het inslaan zijn we Andorra uitgereden en Frankrijk binnen gereden. Bij de douane met verbazing gekeken hoe 5 medewerkers van de douane een grote touringcar vol aan te veel producten in beslag werden genomen.
Een mooi p-tje uitgekozen bij Ax-les-Thermes en morgen op naar het strand van Montpellier.
Weltrusten alvast!
