Dag 1 – ergens in Duitsland

Goedemorgen,
Even een kleine terugblik op gisteren.

Opgestaan met goede en frisse moed, vandaag gaan we de camper ophalen en in ieder geval een stuk rijden voor het vakantiegevoel. Douchen, aankleden, hondjes uitlaten, brief op de bus en pakket retour. Nu eerst Truus wegbrengen naar mijn broertje en daarna door naar Lisse om de camper op te halen.

Het gaat allemaal vlotjes, geen files of oponthoud. Voor ons beiden werd wel nogmaals bevestigd dat al dat stadse niet voor ons is om in of bij te wonen. Bij de ring van Amsterdam werkte het goed op onze zenuwen. Beiden hielden in eerste instantie onze mond, totdat ik toch wel heel erg zweethandjes en oksels kreeg. We zouden ons hier zomaar dood kunnen rijden. Wat een opluchting, want Tess dacht precies hetzelfde. Ze slingeren maar wat, voegen onrustig in -en uit en ik had het nog niet gezegd en een felblauwe BMW schiet van de linker rijbaan voor ons langs om daarna 5 banen op te schuiven naar rechts voor een afslag. Tess heeft de navigatie ingesteld op zo snel mogelijk bij onze bestemming te komen en wat een interessante route was dat. Door de weilanden, woonwijken en pakten ook nog een brug mee. Die brug trouwens duurden erg lang, hier hebben we zeker wel 15 minuten voor moeten wachten. Het is in ieder geval zeker dat we deze route niet terug nemen met de camper.

Na ruim 2 uur rijden van Arnhem naar Lisse, zijn we aangekomen bij Indie Campers. Uit mijn verbazing en Tessa’s schock zijn we vergeten om hier een foto van te maken. Midden in een woonwijk, een kleine loods met een aantal campers en laten we zeggen alleen het hoognodig inpandig aanwezig. Een warm welkom hadden we niet, maar wel een effectief welkom. Check, check, check en veel plezier met de camper de aankomende drie weken.

De auto staat geparkeerd in een armoedige zijstraat en ja hij is op slot en het kentekenbewijs ligt er niet in.

De CarPlay wilt niet koppelen aan de telefoon, dus snel in de woonwijk de camper nog even met gevarenlichten aan de kant. Ook remmen met een automaat moet je leren, want ik maakte een belachelijke noodstop waar we allemaal van schrokken en bijna tegen de voorruit aangedrukt zaten.

Geen files onderweg naar Elst, ruimte om de camper in te parkeren, het is nog vroeg en het is droog. Camper inruimen kost toch nog wel veel tijd en in die tussentijd begin ik toch steeds meer een beetje mijn concentratie te verliezen en kak ik in. Uiteindelijk, 3 uur later, om 21.00 uur, zitten we dan eindelijk in een rijdende camper om onze eerste vakantiekilometers te maken! Nog geen 20 minuten later de eerste stop, Mc Donald’s Duiven. Tess heeft namelijk bedacht dat we nu een traditie hebben, want twee jaar geleden hebben we dit voor het eerst gedaan. Niet automatisch een traditie, maar ik heb gewoon honger. Hier hebben we geparkeerd op de bus plek en romantisch gedineerd.

Om 22.30 uur wederom de camper gestart om nu onze reis naar Duitsland voort te zetten. Tussendoor nog even getankt bij een Shell voor AdBlue. Goed verhaal, want bij de uitleg van de camper zei ik dat ik bekend was met het systeem, maar ik heb het moeten Googlen. Wat is dan AdbBlue? AdBlue is een vloeistof voor moderne dieselvoertuigen die schadelijke stikstofoxiden in de uitlaatgassen omzet in onschadelijke stikstof en waterdamp. & je diesel rijdt zuiniger. Belangrijkste? Als de AdBlue-tank helemaal leeg raakt, start de motor van de meeste moderne auto’s uit veiligheid niet meer. Oja, en natuurlijk niet bij de Diesel tank erbij in tanken, maar in de speciale AdBlue tank. Zo nu hebben we allemaal weer iets geleerd. Alhoewel, de tank is nu alweer voor een kwart leeg, dus dat zuiniger zal niet echt van toepassing zijn. AdBlue hoef je niet regelmatig te tanken, zei hij, maar wij stonden dus al aan de pomp.